
انگور چشم
دریغ از عمر آدم کاش کش داشت
زمان قدری مدارا بی کنش داشت
زهی شهد و شکر کامم عسل بود
نسیمی سمتم از سویش وزش داشت
خوش آن یاری که دستم وصل دستش
دلم در سینه از ذوقش تپش داشت
چنان حرفش موثر بود بر ما
کلامش در اموراتم برش داشت
عجیب احوال و حالی نزدش ای داد
دل و دین و خرد در کشمکش داشت
به سینه جنتی در حال احداث
چه گلهایی برای پرورش داشت
پرقو تن لبو لب ارده گونه خنده قطاب
چهل سر زلف زر گیسوی مش داشت
به تاراج دل آمد در دو دستش
سند منگوله داری دانگ شش داشت
دل از هر انکه خواهان بود میبرد
برای دل ربودن بس روش داشت
نقاط ضعف من را بد بلد بود
سرجنگ و دل شیره یورش داشت
دو چشم دائما مخمور مستم
به سبز انگور چشمش واکنش داشت
نبین افتاده از من دور، یک عمر
به سمت ما دلش بود و کشش،داشت
نه یک شعر است این اقرارنامه است
که الحق و والنصاف او منش داشت
مجتبی حیدری🌹