

عامل: قارچ Fusarium circinatum (مرحله جنسی: Gibberella circinata)
بیش از ۵۷ گونه کاج حساس هستند.
حساسترین گونهها: P. radiata، P. patula، P. halepensis و P. pinea.
تنها میزبان غیر کاجی گزارششده: صنوبر داگلاس (Pseudotsuga menziesii).
علائم
شاخه و سوزن:
پژمردگی و تغییر رنگ سوزنها → قرمز شدن → ریزش برگ → خشکیدگی شاخه از نوک به سمت محل آلودگی.
ایجاد شانکرهای رزینی (Resinous cankers) که دور شاخه یا تنه را میگیرند.
اندامهای زایشی: گلهای ماده و مخروطهای بالغ آلوده، کاهش اندازه یا ریزش پیش از بلوغ، آلودگی بذر (داخلی یا سطحی).
نهالها:
بوتهمیری پیشروی و پسروی (pre & post-emergence damping-off).
پوسیدگی طوقه و ریشه، کاهش رشد، مرگ گسترده در نهالستان.
قارچ قابلیت تولیدمثل جنسی و غیرجنسی دارد.
پراکنش توسط حشرات، باد، باران، بذر آلوده و نهال آلوده.
آلودگی نهالهای آلوده یکی از مهمترین راههای گسترش به مناطق جدید.
تنوع ژنتیکی
در مناطقی که مدت طولانی حضور دارد (مثل مکزیک و جنوب شرق آمریکا) تنوع ژنتیکی و تنوع گروههای سازگاری رویشی (VCGs) بالا است.
در مناطقی با ورود اخیر (مثل ژاپن و کالیفرنیا) تنوع پایین و اغلب یک ژنوتیپ غالب وجود دارد.
مدیریت و کنترل
استفاده از بذر سالم و مقاوم.
بهداشت نهالستان، حذف و نابودی نهالهای بیمار.
کنترل حشرات ناقل و عوامل زخمزننده.
استفاده از مکانهای با تهویه خوب و خاک سالم.
کنترل شیمیایی:
قارچکشها برای کاهش بوتهمیری و پوسیدگی نهال کارآمدند ولی در درختان بزرگ معمولاً موفقیت محدود دارند.
بهنژادی:
انتخاب و کشت واریتههای مقاوم برای گونههای حساس.