
من یک اقیانوس هستم، اقیانوس آرام
نگاه به اسمم نکن گاهی آن قدر توفانی ام که همه ی ماهی ها ی درونم می ترسند، اشک هایم موج های بی پایان پشت سر هم است،
بر اثر زبالههای هایی که انسان ها درون دریا ها می ریزند روزی هزاران ماهی در من تلف می شوند
کاش کمی به فکر ماهی ها بود
کاش کمی به فکر ماهی ها بودند فقط کمی.
آنها در فصل تخم ریزی، ماهی ها را به دام می اندازند و می خورند.
انسان ها درک نمی کنند که چه حسی دارد روزی هزاران ماهی درونت تلف شوند،
این درد را فقط یک اقیانوس می فهمد?