
اول حسابی برای خودم وقت میگذارم حتی لاک هم میزنم ، اشکالی ندارد قبل از اذان با قند پاکش میکنم
حالا نوبت موهای تا روی شانه ام میرسد، شانه را به جانش میندازم و این هم از این
شاید بگویید افراط میکنی دختر اما کمی هم سرمه به چشم میکشم
حالا انگار کمی بزرگ تر شده ام
قبل از اینکه اتاق را ترک کنم یک بار خودم را در آیینه برانداز میکنم ، خب خب چادرت را بپوش که وقت رفتن است ، چادر گل دار را بر سرم میزنم کمی از عطر خدا بیامرزم که اکنون چند قطره ای بیش نیست میزنم
حالا وقتش رسیده تا اتاق را ترک کنم
روی پله ها سرازیر میشوم و پله هارا یکی به دوتا رد میکنم چند باری چادرم زیر پایم گیر میکند و نزدیک است به این همه چیتان فیتان و سرخاب سفیدابم به همسر یزید لعنت الله بپیوندم
واه واه خدا به دور
بلاخره به زیر راه پله میرسم
چقدر خاک اینجا را گرفته
پیکر بی جان جناب سوسک هم تماشایی ست
سوسک عزیزم
ای قهوه ای کوچک من
درست است ما دشمن قسم خورده هم بودیم و ترس از تو مرا برای لحظه ای در امان نگذاشت اما به خدا قسم که راضی نبودم که به این سرنوشت شوم دچار شوی :(
در هر صورت مراقبم که مرده ات هم وهم دارد بخدا ، در کمد قدیمی که یک تیکه اش خدابیامرز شده را باز میکنم و جیر و جیر شروع میشود
چند سرفه و بله
اینجا پنهانش کرده ام
میگویی چه را !؟
راستش قلبم را زیر پله ها گذاشته ام ،
چرا تعجب میکنی !؟ توقع داشتی این همه ادعا و اصول را برای ترشی های بی بی خانوم بیایم ، مدت هاست که دارد اینجا خاک میخورد ، راستی من اصلا آدم سنگدلی نیستم، تا دلت بخواهد برای هرچیزی ساعت ها غصه میخورم آنقدر که اخیرا دو کیلو و نیمی اضافه کرده ام اکنون ۵۳ کیلو غصه در من جا دارد
واییییییی چقدر حرف اضافه میزنی دختر
در هر صورت قلبم را که در شیشه جای مربای هویج گذاشته بودم میبوسم و زیر چادرم پنهانش میکنم ، گمان میکنم این بهترین راه است ، با همان چادر گل صورتی سوار اتوبوس میشوم و تا رسیدن به دریا قلبم را زیر چادرم نوازش میکنم ،
اکنون روبه روی دریا ایستاده ام و باد دارد خودم و چادرم را یک جا با خودش نمیدانم به کجا میبرد
آه ، قرار بود خیلی لحظه احساساتی باشد ، این طوفان دیگر چه میگوید
آرام در شیشه مربا را باز میکنم
((من همیشه مهر میورزم
هر چه شود
هر چه که بشود بازهم از اول شروع میکنم باز هم بهبودش میدهم ، وقت کم است باید تا جایی که میتوانم عشق بورزم ، میخواهم که تو اینجا باشی ، کنار ماهی هایی که در روز های تلخم میگفتند شنا شنا شنا کن چیزی نگو فقط شنا کن ، باور کن آنها درد آشنا هستند ، آرام برو آرام سفر کن ، من مرغکی در قفسم اما تو اکنون رهایی از هر قید و بندی آرام شنا کن ای ماهی قرمز کوچکِ من ))
حالا خیالم راحت شده
راستی عزیزم
یادت باشد اگر روزی خواستی بیایی به زندگیم ، خیلی خوش آمدی چشم دلم روشن میکنی ، ولی قبلش خیلی آرام و نرم سری به دریا بزن ، قلبم را با خودت بیاور که من هم تقدیمش کنم به تو ، ولی خیلی حواست به چینی نازک تنهایی هایم باشد او را محتاطانه بیاور !
خلاصه خواستم در این گیر و دار روزهای کنکور یک اعلام حضوری کرده باشم و بگویم سلاممممم من زنده ام خیلی خب دیگر
آهاننننن راستی عزیزم هر وقت آمدی با احتیاط قلبم را حمل کن ، نا سلامتی کالای دستت شکستنی ست !...