در واقع یک استراتژی برای رسیدن به «بیطرفی» (Equanimity) است:
اول اینکه: تشخیص اینکه حقیقت فراتر از درک ماست (خدا میداند). این یعنی پذیرشِ محدودیتِ عقل خودمان.
دوم اینکه: من قاضی نیستم (رها کردنِ نقشِ داور). وقتی ما قضاوت میکنیم، در واقع داریم با خودمان درگیر میشویم و انرژیمان را برای تغییر دیگران هدر میدهیم.
سوم اینکه: تمرکز بر حاکمیت مطلق (خدا). وقتی میپذیریم که همه چیز تحت کنترل یک نیروی بزرگتر است، سنگینیِ مسئولیتِ “کنترل کردنِ جهان” از روی دوش ما برداشته میشود.