فرفریِ‌موهات پارادوکس قشنگِ صافیِ تار‌و پود روحت و زیبایی‌لبخندت ایهام‌مبهم منه!
انعکاس کمی زیبایی روی‌برکه ماهِ تازه‌عاشق شده بارز ترین تشبیه چهره‌پر از لبخندِ گرمته.
شایدم‌چشمات، تلمیحِ عشق‌بین فرهادی بود که‌کوه نه، دل کند.
و تو در کوچکترین ندای‌شاملو به آیدا، خلاصه میشی.
