من دنیای‌خیالی را دوست دارم؛
زیستن‌در ممکن‌های بیهوده، غم انگیز است!
نمی‌شود دریا را رنگ‌دیگر دید و ماهی را در جایی دیگر
نمی‌شود میوه محبت را از درخت‌عشق چید
برکه‌های واقعیت روح آدمی را سیراب نمیکند؛
مرا دوست بدار!
فراموشت نکردم
و به زیبایی به دیواری در دوردست‌ها به انتظارت تکیه دادم.
