جنون نگاهم میدواند اسب خیالم را
در برهوت زمین ؛
تا آسمان هفتم ، بلکه بیابم تورا ...
تصویر معصومت نقش میبندد در حوض افکارم
باغ و درخت انجیر
بوی نم و خاک خیس
زمزمه ی ابر و باد
صورت گل های یاس
داد به پا کرده اند تا تو ندانی که من
منتظرت نشستم
تا نرسد پای تو روی گل قالی ام
تا نشود محرم زارت بشود سینه ام
غریب ترین حال پریشانی ام
مثل هوا جاری و تکراری ام
باد وزان است و سرم بی هواست
حال خزان است و دلم پر شده از ادعاست
شکوه دگر نیست از این روزگار