




ژانر تراژدی داستان این ماسک ها,
همان حائلی است
که برای ندیدن خنده هایمان وجود دارد;
واقعیت تلخیست که کسی با لبخند ما,
دیگر نخواهد خندید.
گریه کن,
ولی لبخندت را جار بزن!
آدم ها خسته از سیلاب غم اند.
شهر شلوغ نیست!
خلوتیِ خیال ما
از شلوغی ها در حیران است.
جهانی در سکوت فریاد ها گم است.