در نبودت گر مرا ذوق تماشا گشت کور
شوق دیدار تو می آرد به همراه خودش هم ذوق و شور
در نبودت گر مرا شوق تپیدن گشت دور
در دلم یادِ تو میکوبد هَمی چون نبضِ سور
در نبودت گر مرا مهمان گرفتش زود گور
بوی موهایت که آید میشوم زنده ز گور
در نبودت گر بیامد بغض و تنگ آمد همی راه عبور
مرهم جانم بدان این را که من هستم صبور
در نبودت گر بیامد یادت و کردش عبور
من بدان بوسه زنم، میکنم من خاطراتت را مرور
در نبودت گر شدش دریای خون چشمان او
بس صبوری میکند تا که تو آیی پیش او
