گر رؤیت میکنی چهرهی ما محزون است
این که خود معلوم است
جگر ما خون است
قصهی ما این است…
قصهی دیوار است
قصهی دو پنجره در دلِ دیوار است
قصهی ما این است…
قصهی دوریِ تو، غمِ یک هجران است
پنجره غمگین است
دست و بالش بسته
در میانِ خشتها
مانده و دلبسته…
دست این پنجرهها، به هَمَم کوتاه است
قصهی ما این است
قصهی دیوار است
بین دستان من و تو
صد و یک دیوار است!
کاش میشد دلِ دیوار شکافت
در دگر دنیایی، دست هم را بگرفت
شاید آنجا که دگر، در دلِ پنجرهها
هیچ نباشد یک غم…
شاید آنجا که نباشد بینِ شان
خشت و دیواری هم…
قصهی ما این است
تلخ و هم شیرین است
دوری و گریه، ولی ختم این غائله نیست
باز هم خواهد رسید از پسِ رنگِ سیه
رنگ و بویی از وصال…
