ـ پرسیدند : روز و شب کی اختراع شد ؟
+گفتم : وقتی تو آمدی ...
تو آمدی و ماه با دیدن زیبایی هایت خودش را در آغوش رسوایی انداخت و پرده ای مشکی از جنس حریر بر روی خود کشید ؛ تا آسمان و افلاکیان شاهد رسوایی و رنگ باختن او در برابر تو نباشند .
تو آمدی آسمان جور دیگر درخشید.
تو آمدی کیهان به یکباره به خود رنگ نیلگونی گرفت.
تو آمدی تا با آمدنت این منظومه را زیبا تر کنی .
تو آمدی زمین بار دیگر جان گرفت .
تو آمدی و با آمدنت زمین را که همچون آجری سخت بود قابل سکونت کردی ؛
تو هیچ نمیدانی که پیش از آمدنت این زمین هیچ گاه قابل سکونت نبوده .
انگار که پیش از آمدنت هوایی برای تنفس در زمین نبوده .
اما تو آمدی ...
تو آمدی و خودت هوایی شدی از جنس زندگانی برای تنفس، برای عشق و در ریه های من لغزیدی ...
چه خوشایند به من سِرایَت کرده ای ...
و من هوایی ترینم.
تو آمدی زمین جنبید .
تو آمدی و زمین ...
از شادی آمدنت به دور خود رقصید و چرخید...
آری...
اینگونه شد که بامداد و صبحدم اختراع شد.
انگار تو آمده ای که با آمدنت تمامی نبودن ها را جبران کنی ...
آری عزیزم تو آمدی و اشعه درخشان خورشید برای اولین بار در این تاریخ باشکوه ؛ در تاریخ ( ۱۳۸۹/۳/۱۰) زمین را قلقلک داد و آن را در آغوش کشید.✨✨✨🌅🌍🪐
✨🌠🌏🌀🌟✨