بسم الله الرحمن الرحیم
امید در دل طوفان
در ذهنم اتفاقاتی را که با سرعتی عجیب در این روزها و ماهها رخ داد، مرور میکنم. روزهایی که کشورمان در میان سختترین طوفانها پافشاری کرد؛ جلسهای که شروع شد اما به پایان نرسید، موشکهایی که ناجوانمردانه بر پیکر این سرزمین نشست و داغی سنگین بر دلها گذاشت، و کودکان بیگناهی که مانند گلبرگهای نازک شقایق در گلستان علم و دانش پرپر شدند. ناوی که با خیانت و خباثت هدف گرفته شد و سربازان وطنی که بیگناه و در کمال ناجوانمردی دور از وطن به شهادت رسیدند؛ همانها که خونشان آتش انتقام را افروختهتر کرد، همراه با یارانی همچون شهید لاریجانی، شهید تنگسیری و جمعی از سران قهرمان نظامی که مظلومانه ایستادند و جان فدا کردند تا مصداق عینیِ :
«وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ» (آلعمران/۱۶۹) باشند.

اما طوفانی که سهمگینترین غمش، داغِ فراق بود؛ مردم داغدیدهای که ناباورانه آقا و رهبر عزیز خود را از دست داده بودند. آقایی که مظلومانه شهید شد؛ رهبری که با تمام وجود عاشق این مردم و این کشور بود و خود را وقف اعتلای این آب و خاک کرد. او که عاشق جوانان بود و در تمام جلسات و سخنرانیهایش، «روح امید و ایمان» را بر پیکر این سرزمین و بر روح و جان این مردم میدمید. همه وجودش آمیخته با تعالیم الهی بود و با یقین کامل، معاملهای پرسود با حضرت حق باریتعالی کرد تا این آیه ی قرآن:
«إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ» (توبه/۱۱۱) عینیت پیدا کند.
کسی که تمام عمر خود را برای خدا صرف کرده بود، خدا نیز میلیونها دل را برای او به تپش واداشت؛تجلیِ همان وعده الهی که «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَٰنُ وُدًّا» (مریم/۹۶). میلیونها دلی که هنگام بدرقه او به خانه ابدیاش، عاشقانه و آگاهانه به پا خاستند ،سوختند و اشک ریختند. رهبری که با شهادتش آخرین میخ را بر تابوت شیاطین و ظالمان عالم کوبید و ملتی را نه فقط در ایران، که در سراسر جهان برای پشتیبانی از حق و حقیقت بیدار کرد؛ همان رهبری که مبعوث شدن این مردم حقطلب را پیشبینی کرده بود.
اما درست در میان همین طوفانِ درد و در امتداد همان بدرقه میلیونی، معجزهای رخ داد؛ مردمی که با داغهای بر دل نشسته به خیابانها آمدند و زیر بمباران دژخیمان دون، همه فریاد همدلی، وطنپرستی و اتحاد سر دادند و قاطعانه درخواست انتقام کردند. نیروهای مسلحی که علیرغم زخمهای متعدد، قهرمانانه چون شیر غرش کردند و ضرباتی هولناک بر پیکر ترکخوردهٔ دشمن پلید آمریکایی-اسرائیلی وارد ساختند. دشمنان پلید و سردرگمی که هراسیده و گریان به هر سویی میگریختند تا مگر ساعتی بیشتر زنده بمانند؛ شیطانزادههایی که با بهت و حیرت از اینهمه شجاعت و غیرت مردم ایران بر خود میلرزند و برای دلگرمی خویش و یاران شیطانیشان، جملاتی از سر توهم و نهایت درماندگی به دروغ بر زبان میآورند.
در تمام این اتفاقات تلخ و شیرین که با سرعتی عجیب پیش میرود، دست خداوند متعال و ارادهٔ شکستناپذیر الهی به وضوح دیده میشود. شیطان با تمام لشکرش در برابر قدرت باریتعالی شکست خورده و بیشک خواهد خورد. در تعجبم که گویا شیطان فراموش کرده خود او نیز مخلوق خداوند است و قدرتی در برابر عظمت الهی ندارد، پس چرا سر تسلیم فرود نمیآورد؟
امروز، نشریه «مشکات» در شماره جدید خود از «امید در دل طوفان» میگوید. امید برای ما یک شعار نیست؛ بلکه جریانی زنده است که از دمِ مسیحایی همان رهبر شهید در جانمان به یادگار مانده است. در پایان، با دلی سرشار از ایمان به وعدههای راستین الهی و پر از امید به آیندهای روشن و پیروزی قریب، با آقا و مولایمان حضرت صاحب الزمان (عج) و با رهبر عظیمالشان و عزیزمان، حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای که از سلاله پاک رسولالله (ص) و عاشق اهل بیت و درسآموختهی محضر امام شهیدمان حضرت آیتالله سید علی خامنهای (رضوانالله تعالی علیه) میباشند، بیعت میکنیم. همصدا با همه مردم قهرمان ایران، تا پیروزی نهایی بر جبهه ظلم و کفر و ظهور آخرین امید بشریت، حضرت مهدی موعود (عج)، با صلابت و استوار در دفاع از این میهن الهی میایستیم و جانفشانی میکنیم.
سید علی جدی
دانشجو دکتری تخصصی قارچ شناسی پزشکی ورودي ۱۴۰۲
نشریه فرهنگی - هنری دانشجویی مشکات ✨️
@Hoda_mazums