وَلا تَهِنوا وَلا تَحزَنوا وَأَنتُمُ الأَعلَونَ إِن کُنتُم مُؤمِنینَ
این آیه را هر جایی میبینم، ناخودآگاه صدای شما را میشنوم...
با همان لحن پدرانهی مهربانی که همیشه به ما آرامش میداد...
با خودم میگویم با وجود خدایی به این عظمت، چرا باید نگران بود؟
راستی
کلمه صبغه الله را در قرآن دیدی که؟
رنگِ خدا

فکر میکنم خداوند با این کلماتِ نورانی میخواست به ما بگوید:
ما میتوانیم!
ما میتوانیم رنگ خدا را در لحظهلحظهی زندگیمان جاری کنیم. اما چطور؟
با متجلی کردنِ صفات او در خود
همان صفاتی که در دعای جوشن کبیر، با تمام وجود صدا میزنیم :
اللّٰهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا عَفُوُّ، يَا غَفُورُ، يَا صَبُورُ، يَا شَكُورُ، يَا رَؤُوفُ، يَا عَطُوفُ، يَا مَسْؤُولُ، يَا وَدُودُ، يَا سُبُّوحُ، يَا قُدُّوسُ
و همینطور عمل به نسخه های نابِ قرآنی
مثل همان و لا تحنوا و لا تحزنو
معبودا! ما را توفیق ده تا زندگیمان را با رنگ خودت رنگآمیزی کنیم. به ما یاد ده که با وجودِ تو، هرگز نشکنیم، هرگز غمگین نباشیم و هرگز ناامید نشویم.
✍️زهرا یحیی زاده
دانشجوی دکتری تخصصی قارچ شناسی پزشکی ورودي ۱۴۰۲
نشریه فرهنگی-هنری دانشجویی مشکات✨️
@Hoda_mazums