من عاشقم!
از عاشق چه توقعی میتوان داشت؟! عاشق یعنی فنای معشوق! آری او در عشق محبوبش به فنا رسیده است. دیگر به خود توجهی ندارد، چون همه وجودش، و سلول به سلول بدنش متوجه معشوق است! همه را در او میبیند.
عاشق برای دیدن معشوق خود را به آب و آتش میزند، ولو برای ثانیهای او را تماشا کرده، محو او گردد.
عتاب یار پریچهره عاشقانه بکش / که یک کرشمه تلافی صد جفا بکند
گاه سفری دراز باید کرد تا به آن یار خوشسیما رسید سفری که به عشق دیدنش پیاده عاشق را راهی میکند. تو از اینجا او در آنجا و بیابان ها فاصله...
اصلا برای عاشق بیابان یا مَرغزار فرقی ندارد، او عاشق است! گرما و سرما نمیشناسد؛ فقط فکر و ذکرش یک لحظه دیدن است، یک لحظه بوییدن است. او عاشق است! "چون عشق حرم باشد، سهل است بیابانها".
هرچند سخت و طاقت فرساست، لکن در نهایت یار پریسیما را مییابد، در هوایش نفس میکشد و به مراد دلش میرسد.

من نیز محبوبی دارم. لکن محبوب من ابتدا خود عاشق بود و خود را در حقیقت لایتناهی هستی فنا کرد. آری مسئله دقیقا همین است، تا فنا نشوی فدا نمیشوی. او فدا شد، فدای رب العالمین. او تماما راضیاً بِرِضای آن بینهایت حقیقی، همه هستی خود را داد.
نام آن معشوقِ عاشق، حسین علیه سلام است. آری محبوب حقیقی اوست. او محبوب خلقت است. و از همه مهمتر او محبوب "حبیبَ قلوبِ الصّادقین" است.
گاهی عاشق هرچه تلاش میکند نمیتواند خود را به معشوق ثابت کند و توجه او را جلب کند و معشوق بیخبر به زندگی خود ادامه میدهد بیانکه حتی لبخندی را نثار عاشق خود کند؛ اما محبوب من قبل از آن که به دنیا پانهم مرا در نظر داشت و اوج محبت را در حق من روانه. او حتی از آخرین قطرات خون قلبش هم دریغ نکرد، « و بذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک من الجهالة و حیره الضلالة ». آیا به من حق نمیدهید که این معشوق را بپرستم؟!
آیا بر من واجب نیست که با پای پیاده از خانه ام تا بارگاه پر قداست او راهی شوم؟!
آیا حق من نیست که احرام بسته به دور قبر مطهرش طواف کنم؟!
من عاشقم!
اهدنا الصراط المستقیم یعنی اهدنا الصراط الحسین. یعنی نمازی عاشقانه در طریق العلما. یعنی هله بزوار الحسین. یعنی مشایه.یعنی "الی الله سفره الی الله".
یعنی "من زیر بیرق کسی نمیروم من زیر بیرق اباالفضل العباسم".
یعنی... هرچه بوی او را بدهد.
اربعین یعنی قدرت و جاذبه مغناطیس عشق بین مراد و یک جهان مرید، که چونان بُراده های آهن، گرد آن مرکز جاذبه جمع میگردند. تا کنون هیچ سرزمینی را اینگونه پر جاذبه ندیدم؛ کربلا! تو چه کردی که سزاوار این موهبت گشتهای؟! گویا تو عاشقترین سرزمین، بودی.
من نیز چون تو ام.
من عاشقم!
✍️علی نایبی ندوشن
ورودی ۱۴۰۲ اپتومتری
نشریه فرهنگی-هنری دانشجویی مشکات ✨️
@Hoda_mazums