دیشب به تو فکر کردم، امشب به تو فکر می‌کنم، به این‌که چقدر به تو فکر می‌کنم، شاید فرداشب معجزه‌ای شود و تو را برای همیشه از خاطر ببرم، شاید فردا مُرده باشم.
شاید هم نه معجزه‌ای در کار باشد نه مرگی، و من همچنان هر شب بیدار بمانم و اسم تو را از حفظ باشم، مثل شعری که نمی‌خواهی از بر کنی اما هر شب خودش را تکرار می‌کند،
اما تقریباً کاملاً بر این باورم که تو حتی یک لحظه هم مرا به یاد نداری، مانند خوابی که در ۱۵ سالگی دیدی.
