نویسنده سوسن رضائی
قسمت اول گلبرگ درخانه کاهگلی
خانه ماکاه گلی بود وباصفا ، بارون که میومدوخاک حیاط ماروکه نمدارمیکرعطربهشت روبرای من به ارمغان می آورد بهارزیبا ازراه رسیده بود هروقت رعدوبرق میزد توحیاط ما پرمیشدازقارچ مادرم منوصدامیکرد باصدایی دلنشین وپرازمحبت ومهربونی که هرواژه نت زیبایی برای آهنگ زندگی من خلق میکرد، میگفت دامنتوبیاردامن چینداروگل گلی زیبایی روتنم کرده بودرنگ قرمزبلوزچیت زیباوموهایی بافته شده زیباییمودوچندان کرده بود دویدم کنارمادرم دامنمو بادستان کوچکم گرفتم ومادرم بادست قارچهارومیکندوتودامنم میریخت دامنم پرشد ازیه عالمه قارچ سفید ،