اینجا آغاز سفریست به دل ناشناختهها. جایی که علم، نه فقط در فرمولها و نمودارها، بلکه در نگاهِ تازه، در پرسشهای بیپایان، و در شگفتیهای کوچک روزمره جاریست!
ما در Quark به دنبال پاسخهایی هستیم که شاید هنوز کسی نپرسیده باشد. قرار است با هم از رازهای ذرات بنیادی گرفته تا پیچیدگیهای ذهن انسان، از «چرا آسمان آبیست؟» تا «آیا زمان واقعاً وجود دارد؟» یا هر پرسش دیگری سر در بیاوریم،و هر پرسش پلیست به سوی کشف، و هر کشف، نوریست در تاریکیِ ندانستن:)
همانطور که سهراب سپهری گفت:
«چشمها را باید شست، جور دیگر باید دید!.» ما اینجا آمدهایم تا جور دیگری ببینیم—با چشمانی کنجکاو، ذهنی باز، و قلبی مشتاق3>
و همانطور که مولانا باور داشت:
«علم، آتش است، نه انبار.» ما علم را نه برای ذخیره، بلکه برای روشن کردن راهها میخواهیم. برای لمس زیبایی، برای درک هستی، و برای پرسیدن دوباره.
در Quark، هر سؤال عجیب، یک دعوت است. دعوت به اندیشیدن، به خیالپردازی، و به تجربهی علمی که گاه از شعر هم لطیفتر است.
پس اگر تو هم مثل ما، با دیدن یک قطره باران، به فکر ساختار مولکولیاش میافتی، یا با شنیدن صدای باد، به نظریههای فیزیک کوانتومی فکر میکنی— جای تو همینجاست.
