ویرگول
ورودثبت نام
raha
raha...دلم را داغ عشقی بر جبین نه زبانم را بیانی آتشین ده...
raha
raha
خواندن ۲ دقیقه·۴ ماه پیش

تکلیف بلاتکلیفی

گاهی با خودم خلوت که میکنم خیلی درمورد آدما فکر میکنم

من عاشق دوست داشته شدن بودم عاشق مهربون بودن .

دوست داشتم اکثر اوقات دورم پر آدم باشه ،منم باهاشون حرف بزنم و از هرکسی یه چیزی یادبگیرم

ولی الان

الان در ابتدای مسیر زندگیم دقیقا فصلی که نیازمند ارتباط گرفتنه من گوشه نشین شدم

همه ذوق و توانم برای اشنایی با ادما توی همون سلام احوال پرسی اول کار تموم میشه

بعد از اون دنباله یه جایی میگردم که خودمو توش قایم کنم تا بیشتر از اون باهام حرف نزنن

یکی نیست که بگه آخه دختر خوب وقتی حتی نمیخوای جواب یه پیام ساده رو بدی چطور انتظار داری دنیا به کامت باشه و کلی آدمای خوب سر راحت قرار بده

هنوزم ته دلم دوست دارم با ادما ارتباط داشته باشم

ولی کاش نیاز به حرف زدن نباشه

کاش بشه همه حرفا و حسا رو فقط با نگاه کردن به طرف مقابلت بتونی منتقل کنی

چی میشه که ادما از نیاز های اولیه زندگیشون دست میکشن و انزوا رو ترجیح میدن

باورت میشه حتی بخاطر اینکه مجبور نباشم با دوراطرافیانم حرف بزنم کلاس زبانمم از دست دادم

انقدر که سر کلاس برای به زبون اوردن یه جمله یا سوال بهم فشار میومد که تنها راه حل رو توی قرار نگرفتن توی اون محیط دیدم . قافل از اینکه دارم صورت مسئله رو حذف میکنم

فرض کن من با این روحیات بخوام تشکیل خانواده بدم ، مگه میشه به این راحتیا از دست خانواده همسر فرارر کرد😂 هرکاریم بکنی دیگه شدی جزئی از یه خانواده دیگه . همونطوری که نمیتونی از کلاس خانواده خودت خودتو فارغ التحصیل کنی اونجا هم همین اوضاع برقراره

شاید بخاطر همینه که به هیچ خواستگاری حتی نمیتونم فکر کنم و با هیچ شخصی هم درمورد آینده مشترک حرف بزنم کاش لااقل بعضیا هم مثل من ناتوانی خودشون رو اعتراف میکردن و مدت ها با زندگی آدمای دیگه بازی نمیکردن....

فارغ التحصیلروانشناسی
۰
۰
raha
raha
...دلم را داغ عشقی بر جبین نه زبانم را بیانی آتشین ده...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید