خودم

خوابهای بد

نگرانی

دست های عرق کرده

حس منفی در جمع

احساس تنهایی

همه بر وجودم حمله ور شدند و منی را ساختند با آن آشنا نیستم.

چقدر دوری تو ، چقدر غریبی ، نمی‌شناسمت.

دیگر شعر نمیگویی، شاعر ها زنده اند، شعر بگو.