حلقه روی میز توالت میچرخد.
زن ایستاده و نگاهش میکند.
صبر میکند تا از چرخیدن بایستد.
چرخشش کند میشود…
میلرزد…
و بالاخره میایستد.
چند ثانیه سکوت.
زن چمدانش را برمیدارد.
از کنار آشپزخانه رد میشود. بوی غذای تازه در خانه پیچیده.
دستش روی دستگیرهٔ در مکث میکند.
چشمهایش را میبندد.
نفس عمیقی میکشد.
بعد در را باز میکند و بیرون میرود.
—
داخل تاکسی، در راه ایستگاه راهآهن.
سرش را به دستش تکیه داده و به جنبوجوش خیابان نگاه میکند.
صدای کوتاه پیامک.
نگاهش به گوشی میافتد.
چند ثانیه انگار نفس کشیدن یادش میرود.
پیام روی صفحه:
«عزیزم، توتفرنگیهایی که دوست داری رو خریدم.
امشب باهاشون کیک درست میکنی؟»
گوشهٔ لبش کمی جمع میشود.
چند لحظه بعد تایپ میکند:
«آره، حتماً.
شام مورد علاقهت هم آماده است.»
پیام را میفرستد.
زن به دستش نگاه میکند.
حلقه را در کف دستش گرفته.
در آینهٔ کوچک تاکسی، به حلقه لبخند میزند.