
بی اختیاری ادرار از بیماری های مثانه است و زمانی رخ می دهد که کنترل مثانه خود را نداشته باشید. این بیماری ممکن است به دلایل مختلف در مردان و زنان با سنین متفاوت اتفاق بیافتد. افرادی که برای مدت های طولانی ادرار خود را نگه می دارند بیشتر دچار این بیماری می شوند. به این صورت که وقتی مثانه از ادرار پر می شود، به مغز پیام می دهد، در صورت بی اهمیتی و عدم پاسخ به پیام، عضلات مثانه به تدریج گشاد و شل می شود.
بی اختیاری ادراری ممکن است بر اثر افزایش سن و شل شدن عضلانی یا نگه داشتن زیاد ادرار رخ دهد. در زنان معمولا به دلیل دیابت، پارکینسون، دیسک کمر، مشکلات نخاعی و کاهش قدرت عضلات کف لگن ناشی از بارداری، زایمان، یائسگی، جراحی های مختلف از جمله هیسترکتومی یا برداشتن رحم، چاقی و… بی اختیاری ادرار مشاهده می شود.
این نوع بی اختیاری ممکن است بر اثر فعالیت های ورزشی، بلند کردن اجسام سنگین، سرفه یا عطسه کردن و یا خندیدن موجب از دست دادن کنترل مثانه شود. فشارهایی که بر اثر موارد فوق ایجاد می شود باعث آزاد شدن ادرار در عضله می شود و فرد اختیاری روی آن ندارد.
در بی اختیاری اضطراری یا فوریتی ادرار بیمار پس از احساس ادرار، به صورت ناگهانی خارج می شود. معمولا این نوع بی اختیاری پس از نوشیدن کمی آب، هنگام رابطه جنسی و یا تغییر ناگهانی وضعیت بروز می یابد.
بی اختیاری سرریز یا ناشی از حجم زیاد ادرار زمانی که مثانه کامل تخلیه نشود بروز می یابد. این نوع بی اختیاری به دلیل ضعیف بودن عضلات مثانه یا مسدود شدن مجرای خروجی ادراری رخ می دهد. بیمار احساس می کند که مثانه اش کامل تخلیه نشده است و به صورت قطره قطره یا پیوسته ادرار خارج می شود.
این بیماری در کودکان نیز شایع است به صورتی که ممکن است به دلایل مادرزادی دچار اختلالاتی در کلیه، حالب و مثانه شده باشند. گاهی اوقات کودکان به دلیل بازیگوشی یا کثیفی سرویس بهداشتی مدارس ادرار خود را نگه می دارند.
درمان بی اختیاری ادراری
برخی درمان ها عبارتند از:
روش های پیشگیری از بی اختیاری ادرار