کتاب کوری رمانی بسیار جذاب از ژوزه ساراماگو نویسنده پرتغالی است که او به واسطه این کتاب برنده جایزه نوبل سال ۱۹۹۸ شد.
این کتاب، رمانی بسیار گیرا با قلمی روان و نثری به دور از تکلّف است و جذابیت و کشش داستان، هر خوانندهای را با خود همراه میکند.
داستان اینگونه آغاز میشود که مردی در اتومبیل خود و هنگام رانندگی دچار کوری میشود، انگار پردهای سفید رنگ مانع از دیدن او میشود. او با کمک فردی دیگر به منزل خود رفته و ماجرا را برای همسرش بازگو میکند و آنها تصمیم میگیرند که امیدوار باشند و به مطب یک چشم پزشک مراجعه کنند. دکتر پس از معاینه متوجه میشود که چشمهای مرد کاملا سالم هستند و دلیل پزشکی برای این کوری سفید پیدا نمیکند. روز بعد چشم پزشک و افرادی که به مطب او مراجعه داشتند نیز دچار همین کوری میشوند و دولت تصمیم بر قرنطینه این افراد میگیرد اما کوری مانند مرضی مسری در سرتاسر جامعه انتشار مییابد تا جایی که هیچکس جز یک نفر از آن مصون نمیماند.
روز به روز بر تعداد بیمارانی که قرنطینه میشدند افزوده میشد و نیروهای دولتی مسئولیت مراقبت از آنان را بر عهده داشتند و از مواجه شدن با بیماران پرهیز میکردند تا به این بیماری دچار نشوند.
در این دوران گروهی از افراد بر دیگر کورها سلطه یافتند و بر وضع اسفبار آنها افزودند. محل زندگی آنها مکانی بدون تهویه و بدون آب و غذا بود و زندگی آنها بی شباهت به حیوانات نشده بود.
در این کتاب شما با هیچ نامی مواجه نمیشوید و شخصیتها بنابر موقعیت و ویژگیهایشان شناخته میشوند: دختری که عینک دودی داشت، پسرک لوچ، همسر دکتر، دزد، دکتر و... .
در قسمتهایی از کتاب میخوانیم:
"مکث کوتاهی کرد، گویا میخواست اسمش را بگوید، اما چیزی که از دهانش بیرون آمد این بود: من افسر پلیس هستم.
و زن دکتر با خود فکر کرد اسمش را نگفت، او هم میداند که اینجا اسم به کار نمیآید."
شرایط افراد داخل کتاب بیشباهت به زمان حاضر و شیوع بیماری کرونا نیست.
در این کتاب به شرایط سیاسی و اجتماعی هنگام بحران و انسانها و اعمال آنها در این دور باطل پرداخته شده و موضوعاتی از قبیل عشق، قرنطینه، قتل، تجاوز، درد و... به تصویر کشیده شده است.
در قسمتهایی از این کتاب میخوانیم:
"+ رفتار آدمها قابل پیشبینی نیست. باید صبور بود و انتظار کشید، این زمان است که بر ما حکم میراند. این زمان است که آن سوی میز نشسته
و با ما قمار میکند. زمان است که برگهای برنده را در دست دارد. ما باید برگهای برنده زندگی را، زندگی خودمان را حدس بزنیم.
"- در کلیسا نباید از قمار حرف زد، گناه دارد.
+ خب بلند شوید، اگر حرفهایم را باور ندارید بلند شوید و از دستهایتان استفاده کنید.
- حاضرید قسم بخورید که چشم همه نقاشیها پوشیده شده؟
+ میخواهید به چه چیزی قسم بخورم؟
- به چشمهایتان سوگند بخورید.
+ دو بار قسم میخورم به چشمهای خودم و چشمهای شما."
شما میتوانید این کتاب را از طریق لینک زیر و از برنامه طاقچه بخوانید.
https://taaghche.com/book/21910/%DA%A9%D9%88%D8%B1%DB%8C
#چالش_کتابخوانی
#طاقچه
#نسخه_اول_راه
#کتاب_کوری
#ژوزه_ساراماگو