نگاه او

سکوتی مرا احاطه کرده

تا شاید آن فریاد خفته در دل را

به فراموشی بسپارم

اسیر نگاهي شدم

غریب اما برای قلب من عجیب آشنا بود

او بسی مغرور‌ دریغ که ندانست چه ها کرد

با من بیچاره که جز او هیچ کس را تاب نیاوردم

هر که آمد حالی ز من پرسد

نشانی گریه های شبانه ام را دادم

و جز آنها دیگر کسی حال مرا نفهمید