سایه من

میان خیابان های لبریز از صدا

من و سایه ام سکوت را برگزیدیم

بی خبر باران نیز آمد

قطره هایش آرام روی شانه هایم نشستند

چشم هایم حرف زدند اما لب هایم خاموش ماندند

در ازدحامی که مرا نمی شناخت

سایه ام را محکم تر در آغوش گرفتم

انگار تنهایی،آخرین خانه خانه دل خسته ام بود....