پشت چشم خطی
از: شبگرد کلمات
زمانی که رهبر گله گرگها بودم، قبل از اینکه به تنهایی تبعید بشم، به عنوان آلفا باید بهترین آهو رو برای شکار گله انتخاب میکردم. و تو این کار من بهترین بودم، جوری که همیشه مورد ستایش قرار میگرفتم.
میون گرگها، برای زنده موندن باید گرگ باشی تا از گله بیرون نری. این موضوع راجعبه منی که آلفا بودم هم صدق میکرد. سالها شکار، من رو به یک گرگ وحشی تبدیل کرده بود. از همیشه قویتر بودم و افراد گَلم از من بهخوبی ترس داشتند.
روزی برای سرکشی، تنهایی و بدون همراه، به دشت رفتم. از دوردست، بوی یه آهو رو حس کردم. اما بوی اون فرق میکرد. حس شکار مثل قبل رو بهش نداشتم.
نزدیکش شدم و دیدمش. تا منو دید، ترسیده بود و گفت: «گــــرگ!»
اما خب... اگه میخواستم بمیره، تا الان مرده بود.
قلبم تندتر میزد. حس عجیبی داشتم. چرا خوی وحشیگریم عمل نمیکرد؟ آهو فقط نگام کرد و فرار کرد، اما من خشکم زده بود. برای اولین بار، یک آهو از دستم فرار کرد.
چند کیلومتر جلوتر وایساد. بهش گفتم:
– من قصدم این نیست که بهت آسیب بزنم...
اما اون گفت:
– شماها گرگ هستین. من قبلاً از یه گرگ ضربه خوردم و شانس آوردم که فرار کردم... تو هم میخوای به من آسیب بزنی...
و رفت.
اون نمیدونست من میتونم بوش رو حس کنم و ردشو بزنم. بعد از کمی که گذاشتم بره، بوش رو دنبال کردم تا باز بهش رسیدم. تا منو دید، ترسید و باز فرار کرد. گفت:
– دیدی گفتم؟ میخوای تو هم آسیب بزنی بهم!
ولی این بار دویدم و گرفتمش. بهش گفتم:
– میبینی؟ الان ولت کردم. قصدم آسیب نیست...
وقتی نگاهش کردم، چشمهام از حالت خطی و وحشی، به چشمهای گرد و آروم تبدیل شد. آهو بهم گفت:
– چرا مثل بقیه گرگها ضربه نمیزنی بهم؟
من فقط نگاش کردم... چطور بین گرگهای همنوع خودم عاشق نشده بودم؟ ولی یک آهو عاشقم کرده...