من اصلا هیچوقت نفهمیدم که چرا رفت، چرا یهو غیب شد؟
راجب پارتنرم یا عشق صحبت نمیکنم، راجب پسری صحبت میکنم که باهم رفیق بودیم، من واقعا دوسش داشتم اونم مطمئنم دوسم داشت، دلی
ما همو توی بازی آنلاین پیدا کردیم، اولاش زیاد جوابشو نمیدادم، مثلا کسی که فکرمیکرد با دیوار صحبت میکنه، یه شب بهم گفت:
راستش من از اون گفتوگوهای نصفهنیمه خوشم نمیاد. اگه حالش هست یه بار درست حرف بزنیم، خوشحال میشم
خب منم زیاد خوشم نمیومد حرف بزنم همش اینور اونور مشغول کارای بیخودی بودم
گفتم:
آخه بابا بی محتوایی میباره از ما خب چی بگم و خندیدم
/گفت، پس با یک خداحافظی خوشحالت میکنم/
گفتم من با خداحافظی کسی خوشحال نمیشم
دیدم فرداش پیام داد گفت سلام، صحبت کردیم راجب روزمون و این چیزا،
من نمیخوام اسمشو بیارم پس برای همین اسمشو میذارم آقای: ضا