سه شنبه تا نصفهشب عشق ابدی دیدیم و رفتارهایشان را تحلیل کردیم و صبح ساعت هفت با شنیدن آلارم گوشیم دلم میخواست سرمو بکوبم تو دیوار؛ هوا خیلی سرد بود و بیرون آمدن از تخت، آن هم تخت من که تخت بالایی است واقعا از حل کردن هر سه کوییزی که چهارشنبه داشتم سختتر بود.
تربیت بدنی عالی بود(ورزش نکردیم) و کاش همیشه همینجوری باشد(غیرممکنه)؛ تایم کلاس کلا پانزده دقیقه بود و همه لباسهایشان را عوض کردند به جز من و خیلی جالب بود که مربی گفت این جلسه ورزش نمیکنیم و در حالی که همه ناراحت شدند و در حال پوشیدن لباسهای بیرونیشان بودند من شادمان برگشتم خوابگاه و یکساعت خوابیدم و بعد از کمی درس خواندن دوباره آماده شدم و با کوله بار سنگینی از لپتاپ راهی دانشگاه شدم(در آخر هم لازم نبود لپتاپ را ببرم)
جوری که لپتاپم سنگین و قدیمی است:

کوییز استاد پنج واحدی خیلی راحت و خوب بود و بخش تحلیلاش را در تایم کلاس با ماشین حساب انجام دادم و بخش نموداریاش را همانطور که استاد اجازه داد در خانهی سامانتا و نمیخواهم در مورد سطح هوش اکابر حرف بزنم که کل مدت کوییز صفحهاش سفید بود(یه لحظه نگاهم به برگهاش خورد)؛ خدا به من صبر بدهد.
کلاس بعدی، دستیار آموزشی استاد مواد آمد که من تا قبل از آمدن نمرههای دوتا کوییز به او علی کوچولو خواهم گفت ولی بعد از آن ممکن است به میمون تغییر نام پیدا کند؛ حالا کی ضرر میکنه؟
و بعد از یک هفته انتظار، بالاخر کلاسهایم تمام شد و
بوی جوی مولیان آید همی
یاد یار مهربان آید همی
ریگ آموی و درشتی راه او
زیر پایم پرنیان آید همی
آب جیحون از نشاط روی دوست
خنگ ما را تا میان آید همی
ای بخارا! شاد باش و دیر زی
میر زی تو شادمان آید همی
میر ماه است و بخارا آسمان
ماه سوی آسمان آید همی
میر سرو است و بخارا بوستان
سرو سوی بوستان آید همی
آفرین و مدح سود آید همی
گر به گنج اندر زیان آید همی
در کل مدت سفرم با مترو هندزفری در گوشم بود و احتمالا به قیافهی جدی و متفکرم نمیخورده است که در حال گوش دادن به چنین آهنگهای مبتذلی بوده باشم.
وای! تو پارتی! ما، زدیم قاطی
مامان بهار از مترو آمد دنبالم و به او گفتم که امروز انقدر سخت و خستهکننده بود که عصارهی جانم کشیده شده است.
و نکتهی اخلاقی این پست این است که بعد از کوییزها و درسهای سنگین و سحرخیزی اجباری و تنهایی کشیدن کثیر و بارانهای پاییزی و غذای سلف و ساندویچ مرغ انار و گردوی بدمزه و نوشابههایی که باز نمیشوند و شیرطالبیهایی که مزه شیر و شکر میدهند و شببیداری و خلاصه بگویم: بعد از رنج بردن بسیار، تو هم بالاخره به سامانتای خودت میرسی و او با تمام خستگیاش به حرفهایت گوش خواهد داد.
