تکنولوژی جدیدی که همه مارا از شر کرونا فعلا نجات داده و توانسته جانمان را از این خطر حفظ کند و نگذارد که از خیلی از کار های روز مره مان عقب نیافتیم.
کلاس ها و سمینار ها و همایش های انلاین باعث شده تا کمتر تو جمع های شلوغ قرار بگیریم و کرونا از این اتفاق غمگین شده و بع دنبال روش های جدید برای نفوذ و اسیب رساندن به سلامت ما باشد.
عالی است ولی کافی نیست. منظور اینجاست که با توجه به اینکه خیلی چیز ها به صورت انلاین و مجازی است اما تاثیرات منفی خودش رو به جای سلامتی در اموزش و برقراری ارتباط گذاشته است و دانشجویان و دانش اموزان زیادی از این طریق ضربه می خورند.
هر چند حفظ جان انها مهم تر از اموزش و درس و این هاست ولی باز هم برای اینده پسا کرونا خطر افرین تر است که یک گروه مهندس و دکتر و مجازی که فقط با لپ تاب و گوشی سر کلاس بوده اند و حتی دانشگاه و مدرسه رو از نزدیک ندیدند طرف باشیم.
در اخر امیدوارم تکنولوژی به پیشرفتی برسد که بتوانیم چهره ها را به صورت سه بعدی شبیه سازی کنیم و از طریق دستگاه های پیشرفته به منازل خوب انتقال دهیم و خیلی راحت بتوانیم با استاد خودمان همانطور که در خانه نشسته است و ما هن نشسته ایم صحبت کنیم بدون اینکه ذره ای تنفس او یا ما فردی را به کرونا یا امثال ان مبتلا کند.
امیدوارم سایه این ویروس از سر این جهان کم شود و سلامتی و امید و نشاط جایگزین ان شود.
یوسف نجفی
#روایتگرباش