قسمت اول

پشت چراغ قرمز که ترمز می گریم با دیدنِ دختر بچه ای که یک دسته گل نرگس به دست دارد،.تصویرِغمگینِ دخترم ثنا رابیاد می آورم .اصرارش برای رفتن به شهر بازی کلافه ام می کرد. هیچ وقت نگذاشتم ازعلتِ واقعیِ مرگ مادرش باخبر شود
شهربازی از آن روزِ شوم، برایم مکا نی ممنوعه شد. عشقم را، مادر دخترم را آنجااز دست دادم وکشتی هدهد شهربازی، که باعث شادمانی مشتریانش بود، کابوسِ شبهای تنهایی من شد. ودختر پنج ساله ام با تمام کوچکی مونس تنهاییم شد.
باصدای ظریف دخترک گل فروش که با التماس می خواهد دسته گل نرگس را برای خانمم بخرم، از خاطراتِ تلخم جدامی شوم.
بانگاهی به شمارنده چراغ راهنمایی، کیفِ پولم را از رویِ داشبورد برمی دارم ویک تراول بیرون می کشم وبه دخترگلفروش می دهم.
چشمانش ستاره باران می شود وبا ذوق می گوید:
_آقا پول خورد ندارما
سرم رابطرفش کج می کنم و می گویم :
_ همه اش برا خودت
لبخند می زند، تشکر می کند وبه سمت پسربچه ایکه فال می فروشد می دود و تراول را در دستش تکان می دهد، از مقابلم که عبور می کند، چراغ سبز می شود وحرکت می کنم.
تا رسیدن به خانه، به ثنا واصرار ش برای شهربازی فکر می کنم. هرچند که برای نرفتن به این مکانِ شُوم،بهانه ام جور شده بود. آنقدر برای رفتن به شهربازی اصرار کرد که چاره ای جز گذاشتن این شرط نداشتم. قرار شد اگر معدلش امسال بیست شد با حسنا دختر خواهرم همگی به شهربازی برویم، کاری که من بشدت از انجامش وحشت داشتم و خاطره ی مرگ همسرم از من آدمی مار گزیده ساخته بود. اما دختر باهوشم بیشتر از سنش می فهمد و از عشقم به خودش، آگاه است. می دانم که از خواسته اش دست نمی کشد.
بعد از فوت زهرا پزشک قانونی علت مرگ را ایست قلبی تشخیص داد و مشخص شد بخاطرِهیجان بالا، درشهربازی
قلبِ بیمارش طاقت نیاورده.
ثنا را از پنج سالگی، سالی دو بار برای چکابِ قلب به مطبِ متخصص بردم، اما هنوز هم وحشت از دست دادنِ ناگهانی عزیزتر از جانم رهایم نمی کند.
به خانه که می رسم هنوز هم مطمئن نیستم چکار کنم اما این را خوب می دانم که طاقت شِکستن قلب کوچکِ ثنا را ندارم وباید با روانشناسم درباره ی این موضوع مشورت کنم.
«ثنا»
دست به کمر از آینه ی کمد، خودم رابرانداز میکردم. “واقعا که عمه مژگان خوش سلیقه اس، این مانتو وشالو میزارم برای روزی که بابا صدرا را ضی شد بریم شهر بازی می پوشم"
با صدای جیغ جیغوی حُسنا از آینه دل می کنم. حسنا که واردِ اتاق می شود مات به من نگاه می کند.
_وای ثنا جونم چه نازشدی، حال می کنی چه عمه ی باسلیقه ای داری؟ خداییش خیلی بهت میاد
_آره بهم میاد ولی اگه بابا راضی بشه بریم شهربازی، هدیه عمه بیشتر بهم می چسبه!
حسنا چپ چپ نگاهم می کند
_یعنی می خوای بگی هنوزم به نقشه ای که من کشیدم اطمینان نداری؟
_ آخه می دونی حسنا جون! من مطمئن نیستم بابا صدرا از معدلِ لبِ مرز من بگذره
_چی می گی آخه تو؟ ما که دیگه این مشکلو حل کردیم
در ادامه چشمک می زند وبا لحنی پیروزمندانه می گوید:
_ طبق نقشه ای که با مامان کشیدیم،قرار شد بابات
که از سرکار اومد، به بهونه ی سر زدن به مادر جون، همونجا روز دخترو جشن بگیریم و اونوقت نوبت شماس ثنا خانم که دایی صدرای مهربون وعشقِ دخترو،سوپرایز کنی!
که از سرکار اومد، به بهونه ی سر زدن به مادر جون، همونجا روز دخترو جشن بگیریم و اونوقت نوبت شماس ثنا خانم که که دایی صدرای مهربون وعشقِ دخترو،سوپرایز کنی!
_بعله خاله ریزه! ولابد شما هم با اون قاشق سحر آمیز بابا صدرای یک کلامو گوش بفرمان می کنی؟
_ایول ثنا جونم امیدوار باش! چون این زبون خوشکل من دستِ کمی از قاشق سحرآمیز نداره
با حرص دستم رابه شانه اش بند می کنم وبه بیرون اتاق هلش می دهم.
_خاله ریزه! فعلا تشریف خوشکلتو ببر بیرون تا من لباس عوض کنم بیام، برو تا بابا صدرا نیومده
در اتاقم را که بستم، با سرعت لباس عوض کردم و شال ومانتوی سوغاتِ عمه مژگان هم در کمد آویزان کردم. دلم.می خواست وقتی بابا آمد خودم از او پذیرایی کنم.
بابا بعد از فوتِ مامان زهرا، خیلی سختی کشید برای بزرگ کردنِ من، از هیچ کس کمک نگرفت. حتی اجازه نمی داد مامان جون و عمه مژگان برای کارهای خانه کمکش کنند. عمه ولی گوش نمی داد، هر وقت بابا خانه نبود، می آمد و برایمان چند نوع خورش بار می گذاشت.وقتی بابا صدرا اعتراض می کرد، می گفت:می ترسم این بچه سوء هاضمه بگیره، از بس که غذاهای فست فود می پزی!
اما من غذاهایی که باهم درست می کردیم را بیشتر دوست داشتم. باباصدرا هیچوقت نگذاشت احساس بی مادری
آزارم بدهد، آنقدر به هم وابسته بودیم که حتی یک شب هم نتوانستم در خانه تنهایش بگذارم و خانه ی مادرجون
بمانم. او تمام زندگی وکارش را فدایِ من کرده بو د.
«صدرا»
درخانه را مثل همیشه دخترک شیرینم باز می کند. دستانم را برایش باز می کنم، سلام می کند وهمزمان خودش را در بغلم می اندازد، موهای همیشه خوشبویش را بوسه میزنم
_سلام، سلام، دختر کدبانوی بابا چطوره؟
_سلام بابایی تشریف بیارید مهمون داریم