۲۰۵....شاعریم
شاعریم و عشق را تقدیم یاران میکنیم
بیت بیت شعر خود را نذر باران میکنیم
چون برقصانیم ما گل واژههای عاشقی
ما خزان را با غزل مثل بهاران میکنیم
گرچه غم داریم لیکن خنده بر عالم زنیم
ما غم و درد زمان را ساده کتمان میکنیم
عشق را با واژه می کاریم در گلدان دل
دشت زرد نامرادی را چو بستان میکنیم
بی می و بی باده ما هربار مستیم و خراب
عشق و مستیرا پس هر واژه پنهان میکنیم
در ره معشوق جان باشد مجان این جان ما
ما دل و جان را فدای عشق جانان میکنیم
عشق اگر درد است ما باقیمت جان میخریم
درد بی درمان خود با عشق درمان میکنیم
خامه در دستان ما همچون سلاحی آتشین
ما عدو را با قلم آتش به دامان میکنیم
مکتب و آیین ما مهر است و امید و وفا
کاخ غم را با غزل از ریشه ویران میکنیم
چون شود هفتاد من این دفتر اشعار ما
مثنوی با صد غزل زیور به دیوان میکنیم
#پرویزغلامی
@D_parpar