با بی توجهی به برنا مه تلویزیونی نگاه میکردم صحنه ای توجه من و جلب کرد. قلبم درد گرفت و بغض کردم.چند قطره اشک ریختم.نگاهم و از تلویزیون برگردوندم.فکر کردم زن بودن یه چیزه و اما مادر بودن چیز دیگه ایست.زنهای کولبر رو دیدم که از کوهها با کوله های حجیم و سنگین تلاش میکردند خودشون و به ارتفاع کمتری برسون نه برای اینکه استراحتی کنند بلکه مادرانی که زمان شیر دادن به فرزندانشان رسیده بود. دیدن این صحنه سیلی محکمی به انسانیت و عدالت بود.ایا من انسانم...!!
