
لطفا به این داستان توجه کنید:
مردی سیاهپوست بیخانمان، درشتاندام و گرسنه به نام سارجنت، در دوران رکود بزرگ اقتصادی (آمریکا) و دوران تفکیک نژادی، در شبی برفی و کولاکزده به دنبال سرپناهی میگردد. او به کلیسایی میرسد و در میزند، اما کشیش سفیدپوست او را تحقیر و طرد میکند و در را به رویش میبندد. وقتی سارجنت از شدت سرما و درماندگی سعی میکند درِ کلیسا را با زور باز کند، با حمله مردم و پلیس مواجه میشود. سارجنت با تمام نیروی هیکل تنومندش ستونها و درگاه کلیسا را مانند «سامسون» به لرزه درمیآورد و کل عمارت کلیسا فرو میریزد.
با تخریب کلیسا، مجسمه عیسی مسیح که به صلیب کشیده شده بود از دیوار جدا میشود. مسیح جان میگیرد، خود را تکان میدهد و از سارجنت بابت آزاد شدنش تشکر میکند. او با سارجنت همکلام و همراه میشود و آنها تمام شب در برف و در امتداد ریل قطار با هم راه میروند، سیگار میکشند و مانند دو انسان فرودست و برادر همصحبت میشوند. هنگامی که به خط راهآهن میرسند، عیسی مسیح میگوید که میخواهد با قطار باری به سمت کانزاس سیتی برود (کانزاس سیتی در جغرافیایِ ادبیاتِ آفریقایی-آمریکاییِ آن دوران، نماد «مهاجرت بزرگ» و به نوعی «سرزمین موعود» یا پناهگاهی برای رهایی بود.) و سارجنت به سمتی دیگر.

صبح روز بعد، سارجنت در سلول سرد زندان پلیس به هوش میآید (مشخص میشود تخریب کلیسا و همراهی با مسیح بخشی از یک رؤیا ناشی از کتک خوردن از پلیس و شوک سرما بوده است). او در حالی که با لبخندی از امید به یاد همراهی دیشب با مسیح میافتد، با خود فکر میکند: «آیا عیسی توانست خودش را به کانزاس سیتی برساند؟»
متن فوق خلاصه داستانی است به نام «در جاده» (On the Road) اثر لنگستون هیوز (Langston Hughes)، نویسنده و شاعر برجسته (1901-1967) جنبش رنسانس هارلم است.
«در جاده» فقط یک داستان کوتاه نیست، بلکه یک «بیانیه الهیاتیِ انقلابی» است.در این داستان، کلیسایی که سارجنت به آن پناه میبرد، نماد کلیسای سفیدپوستمحور است؛ کلیسایی که مسیحیت را تبدیل به یک «نهاد» کرده بود تا از آن برای حفظ نظم موجود و توجیه نژادپرستی استفاده کند. وقتی مسیح در آن کلیسا به دیوار میخکوب شده است، یعنی او توسط «مذهب رسمی» زندانی شده است.هیوز در واقع میگوید: «مسیحِ این کلیساها، مسیحی نیست که برای نجاتِ ستمدیدگان آمده باشد؛ این مسیح، ساختهی دستِ سرکوبگران است تا آن را بر دیوار آویزان کنند و با آن بر دیگران فخر بفروشند.» وقتی سارجنت با هیکل درشتش کلیسا را تخریب میکند، در واقع دست به یک «تقدسزداییِ مقدس» میزند. او کلیسا را خراب نمیکند تا «خدا» را نابود کند؛ او بنایِ پوشالیِ نژادپرستی را تخریب میکند تا «مسیح» را از زنجیرهایِ تئولوژیکِ سفیدپوستان آزاد کند.
به این شعر (مسیح در آلاباما) از هیوز دقت کنید:
راسی مکافاتیه
اگه مسیح برگرده و پوسش مث ما سیاه باشه ها!
خدا می دونه توی ایالات متحده آمریکا
چن تا کلیسا هس که اون نتونه توشون نماز بخونه،
در واقع سارجنت مسیح را از زندان کلیسا یا به عبارت دقیقتر مسیح را ز زندان مسیحیت آزاد میکند.