اگر بشود
تنها من باشم و او؛
اگر زندگی
برای لحظهای
چکمههای پرهیاهویش را
از پا درآورد
و آهستهتر
بر حریم جانم
قدم بگذارد...
شاید بتوانم
در آینهی حضور،
در نقطه ای
از بیزمانی،
بگویم:
خدایا
دوستت دا.