# - گلهای آفتابگردان میگریند
در هجوم بادهای سرخ،
در سوگ رویاهایی که در پیلهشان
خواب سفرهای دور می بینند
گلهای آفتابگردان که میگریند..
حافظه ام ناخن میکشد به خاطرات، ...
آن زمان که شمشیر غلاف کرده
در فراموشی ...
گلهای آفتابگردان میگریند
در سقوط پروازی که از هیچ آغاز می شود،
وقتی ماه
پشت نقابی از مه
می سوزد...
و ستارگان
تا بیکرانِ آسمان
خوابهای خاموش می رانند،
اما
هنوز هم بارقهای از طلوع
در جستجوی راهیست به روشنایی...