عدم

زندگی

با یک بیتِ شعر

تمام نمی‌شود

به مزارم نیایید، آن‌جا نیستم

نه قطره‌ای در چشمان یک گلبرگم

نه حلقه‌ای آرام

حوالی گرداب...

اما شاید

با طلوعِ هر صبح

گوشه‌ای در دل‌تان

جا مانده باشم

همچون لمسِ

بی‌هوایِ نسیم

بی‌سبب،

بی‌کلام،

اما پابرجا...