زوج جوانی به محل جدیدی نقل مکان کردند. صبح روز بعد هنگامی که داشتند صبحانه میخوردند، از پشت پنجره زن همسایه را دیدند که دارد لباسهایی را که شسته است آویزان میکند. زن گفت: ببین! لباسها را خوب نشسته، شاید نمیداند که چطور لباس بشوید، یا اینکه پودر لباسشوییاش خوب نیست. شوهرش ساکت ماند و چیزی نگفت. هر وقت که زن همسایه لباسها را پهن میکرد، این گفتگو اتفاق میافتاد و زن از بیسلیقه بودن زن همسایه میگفت.
یک ماه بعد، زن جوان از دیدن لباسهای شسته شده همسایه که خیلی تمیز به نظر میرسید شگفت زده شد و به شوهرش گفت: نگاه کن! بالاخره یاد گرفت چطور لباسها را بشوید. شوهر پاسخ داد: صبح زود بیدار شدم، و پنجرههای خانهمان را تمیز کردم.
زندگی ما هم اینگونه است. بسیاری از زشتیها و بدیهایی که ما در دیگران میبینیم، در خیلی از اوقات بدلیل ناپاکی پنجره ذهنمان، و دید و تفکر غلطی است که با آن نگاه میکنیم. بسیاری از تصورات ما در زندگی، بازتاب آلودگی یا پاکی ذهن خود ماست