????????
در سیرت پادشاهان
يكى از شاهان عجم، بسیار پير، فرتوت و رنجور شده بود، به طورى كه ديگر اميد به ادامه زندگى نداشت. در اين هنگام سوارى نزد او آمد و گفت: مژده باد بر شما، فلان قلعه را فتح كرديم و دشمنان را اسير نموديم و همه سپاه و جمعيت دشمن در زير پرچم شما آمدند و فرمانبر فرمان شما شدند. شاه رنجور، آهى سر كشيد و گفت: "اين مژده براى من نيست، بلكه براى دشمنان من يعنى وارثان مملكت است."
?بدین امید به سر شد دریغ عمر عزیز
?که آنچه در دلم است از دَرم فراز آید
?امید بسته برآمد ولى چه فایده زانک
?امید نیست که عمرِ گذشته باز آید
?کوس رحلت بکوفت دست اجل
?اى دو چشمم ! وداعِ سر بکنید
?اى کف دست و ساعد و بازو
?همه تودیع یکدیگر بکنید (1)
?بر منِ اوفتاده دشمن کام
?آخر اى دوستان گذر بکنید
?روزگارم بشد به نادانى
?من نکردم شما حذر بکنید
1_تودیع: وداع کردن