????????
سرهنگى پسرى داشت كه در كاخ برادر سلطان مشغول خدمت بود. با او ملاقات كردم، ديدن هوش و عقل نيرومند و سرشارى دارد، و در همان زمان خردسالى، آثار بزرگى در چهره اش ديده مى شود.
?بالاى سرش ز هوشمندى
?مى تافت ستاره بلندى
اين پسر هوشمند مورد توجه سلطان قرار گرفت، زيرا داراى جمال و كمال بود كه خردمندان گفته اند: توانگرى به هنر است نه به مال و بزرگى به عقل است نه به سن و سال. مقام او در نزد شاه موجب شد، آشنايان و اطرافيان نسبت به او حسادت ورزند و او را به خيانتكارى تهمت زدند و در كشتن او تلاش بى فايده نمودند چرا که
"آنجا كه يار، مهربان است، سخن چينى دشمن چه اثرى دارد؟"
شاه از آن پسر پرسيد: چرا با تو آن همه دشمنى مى كنند؟ او در پاسخ گفت: زيرا من در سايه دولت شما همه را خشنود كرده ام مگر حسودان را كه راضى نمى شوند مگر اينكه نعمتى كه در من است نابود گردد.
?توانم آن كه نيازارم اندرون كسى
?حسود را چه كنم كو ز خود به رنج در است
?بمير تا برهى اى حسود، كين رنجى است
?كه از مشقت آن جز به مرگ نتوان رَست
?شوربختان به آرزو خواهند
?مُقبلان را زوال نعمت و جاه
?گر نبيند به روز، شب پره چشم
?چشمه ی آفتاب را چه گناه ؟ (۱)
?راست خواهى هزار چشمِ چنان
?كور، بهتر كه آفتاب سياه
۱_ اگر شب پره لياقت ديدار خورشيد ندارد، از رونق بازار خورشيد كاسته نخواهد شد.
