????????
در يكى از جنگها، عده اى را اسير كردند و نزد شاه آوردند. شاه فرمان داد تا يكى از اسيران را اعدام كنند. اسير كه از زندگى نااميد شده بود، خشمگين شد و شاه را مورد سرزنش و دشنام خود قرار داد كه گفته اند: هر كه دست از جان بشويد، هر چه در دل دارد بگويد.
?وقت ضرورت چو نماند گريز
?دست بگيرد سر شمشير تيز
?اذا یئِسَ الانسانُ طالَ لِسانُهُ
?کَسنّورِ مغلوب یَصولُ عَلی الکَلب
پادشاه از وزیران خود پرسيد: اين اسير چه مى گويد؟ يكى از وزيران نیک سرشت گفت: اي خداوند همي گويد:
(والكاظمين الغيظ و العافين عن الناس) آل عمران _ 134
✔️ معنی آیه: پرهیزکاران آنهایی هستند که هنگام خشم، خشم خود را فرو برند و لغزش مردم را عفو کنند و آنها را ببخشند.
شاه با شنیدن این آیه، به آن اسیر رحم کرد و او را بخشید، اما یکی از وزیرانی که مخالف او بود نزد شاه آمد و گفت: نباید وزیرانی چون ما نزد شما سخنی دروغ بگویند. اين اسیر به شما دشنام داد و به باد سرزنش گرفت.
شاه با شنیدن این جملات سخت آشفته شد و گفت: دروغ آن وزیر برایم پسندیده تر از صداقت تو بود، زیرا دروغ او از روی مصلحت و نیکی بود و حقیقت تو از روی پلیدی. چنانکه خردمندان گفته اند: ( دروغ مصلحت آميز به ز راست فتنه انگيز)
?هر كه شاه آن كند كه او گويد
?حيف باشد كه جز نكو گويد
و بر پيشانى ايوان كاخ فريدون شاه ، نبشته بود:
?جهان اى برادر نماند به كس
?دل اندر جهان آفرين بند و بس
?مكن تكيه بر ملک دنيا و پشت
?كه بسيار كس چون تو پرورد و كُشت
?چو آهنگ رفتن كند جان پاک
?چه بر تخت مردن چه بر روى خاک
