از علی

هو الذی خلق الانسان

خواستم برای اولین نوشته مدحی از مولا امیرالمؤمنین بگذارم،به مدد حضرت زهرا:

کافر بشد هر آنکه نگفت از مدیحت اش

معیار دین شده سخن از فضل و رافت اش

هر کس نگفت فضل علی را به کفر شد

خیرالبشر شده است گم اندر فضیلت اش

حب علی قسیم بهشت و جهنم است

حصنِ بلند مرتبه حق شد ولایت اش

تعبیر کفر گشته جسارت به همسرش

حاتم شده فقیر عطا و کرامت اش

تنها دو قرص نان شده سهم اش ز عالمی

عسرت گزیده در دل دنیای ثروت اش

هر کس که دید هیبت حیدر به وقت رزم

با دیگران بگفته سخن از وصیت اش

باری نشد که ضربه زند بر کسی دوبار

بهر خدای بوده تمامی ضربت اش

هرگز نشد که پشت به میدان کند علی

قطعا که هیچ بوده سخن پیش غیرت اش

تنها علی است بوده وصی رسول حق

بوده است زینتی ز برای خلافت اش

هر جا رود علی به پی اش حق و مُنزَل است

عالم تمام تشنهِ داد و درایت اش

معنای نور بوده وجود مبارک اش

تنها صراط هست صراط هدایت اش

حبلُ اللهی و ساقی کوثر،ابو تراب

اینها که چشمه ای است ز دریای رفعت اش

مشیِ پیمبر و همه هیبت کلیم

علم ابوالبشر و ز عیسی عبادت اش

تقوای نوح و حکمت و حلم خلیل حق

جز فاطمه نبودِ به شانِ نجابت اش

فضل علی برون ز بلندای فهم ماست

ورنه چگونه گفته نشد آن شرافت اش

قدر علی به غیر خدا و رسول حق

هرگز نشد شناخته در پیش رعیت اش

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم والعن اعدائهم