
امروز سری به کتاب های کتابخانه ام زدم و کتاب جدیدی به نام "سنگ رو یخ" را دیدم. این کتاب مجموعه داستان های کوتاه آقای ابوالقاسم پرتواعظم است. تا به حال حتی اسم آقای پرتواعظم به گوشم هم نخورده بود چه برسد به اینکه کتابی از ایشان بخوانم. تا به امروز خودم هم نمی دانستم چنین کتابی در کتابخانه ام دارم. فکر می کنم فقط من به طور کامل و دقیق نمی دانم چه کتاب هایی در کتابخانه ام سکنا گزیده اند. آخر بسیاری از کتاب های کتابخانه ام را خودم نخریدم، بیشترشان کتاب هایی ست که پدرم زمان جوانی و نوجوانی اش خریده و چندسالی می شود به من هدیه شان کرده است و تعدادی شان هم کتاب هایی است که از افراد مختلف هدیه گرفته ام و در این بین تعداد محدودی را هم خودم خریده ام. بگذریم، کتاب "سنگ رو یخ" را که باز کردم اولش مصاحبه ای از مجله ی فردوسی با آقای پرتواعظم درباره ی "قصه و قصه نویسی"چاپ شده بود. من به لحاظ شخصیتی (شاید هم اصلا ربطی به شخصیت نداشته باشد) به قصه نوشتن و روایت کردن علاقه دارم. حتی گفتن و خواندن شعرهای روایی را دوست دارم. تاریخ دقیق مصاحبه را در کتاب نیاورده بودند اما چون خود کتاب چاپ شهریور هزار و سیصد و پنجاه و دو ست، فکر می کنم در نیمه ی اول قرن هزار و سیصد هجری مصاحبه صورت گرفته است. بسیار خواندنی و جالب بود. هنوز فرصت نکردم داستان های کوتاه کتاب را بخوانم اما از صحبت های آقای پرتواعظم در مصاحبه شان، حدس می زنم باید داستان های شان عمیق و خواندنی باشند.
این هم عکسی از اول مصاحبه:
