ویرگول
ورودثبت نام
نجمه سادات سیدی
نجمه سادات سیدیادبیات دوست / کمی تا قسمتی شاعر / کارشناس مامایی
نجمه سادات سیدی
نجمه سادات سیدی
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

صفتی که دوستش ندارم

می توانم بگویم از تلاش مداوم و انتظار کشیدن متنفرم. همیشه دوست داشته ام در کمترین زمان ممکن و با حداقل تلاش به اهدافم برسم.

اگر درخت بودم احتمالا درختی یکساله می شدم که در زمان کوتاهی هم جوانه بزنم، هم رشد کنم، هم شکوفه بدهم و هم میوه اما درختان یکساله فقط یک سال زندگی می کنند و من دوست ندارم بعد از یک سال تمام شوم. از طرفی با شناختی که از خودم دارم، نمی توانم از آن درخت هایی باشم که چند سال برای رشد کردن یا میوه دادن صبر می کنند. من اگر بذر بامبو بودم جدای از اینکه هر روز کله ام را از خاک بیرون می آوردم و اطرافم را نگاهی می انداختم، بعد از جوانه زدن وقتی می دیدم آنقدری که می خواستم رشد نکردم، بلند می شدم، خودم را از خاک می کشیدم بیرون، می تکاندم و در کل بی خیال درخت شدن می شدم. شاید هم بهتر می بود از آن درختانی باشم که هر سال میوه می دهند. اما مگر یک آدم می تواند مثل یک درخت هر سال میوه های تکراری بدهد؟ به گمانم نمی تواند. شاید هم بتواند! مثلا من خودم گاهی چنان به ورطه ی تکرار می افتم که حتی هیچ میوه ای نمی دهم چه برسد به میوه های تکراری! تن به تکرار می دهم اما از تلاش مداوم و انتظار کشیدن در می روم.

نمی دانم چه شد که این صفت ناپسند وبال گردن زندگی ام شد. وقتی به علتش فکر می کنم، وراثت و محیط و نظریه های فروید و خاطرات کودکی چون اقماری دور سرم می چرخند و یکی پس از دیگری از مدار خود خارج می شوند و به سنگینی توپ بسکتبالی بر سرم فرود می آیند.

راستش را بخواهید من همیشه برای رسیدن به زندگی بهتر، از نوشتن پرهیزکرده ام. تصمیم گرفتم درس بخوانم، سرکار بروم، ادامه تحصیل بدهم، موفق شوم و نگذارم حواسم به زندگی پرت شود! اما مگر می گذارد؟ زیبایی های زندگی را می گویم! الان برای من آفتاب، از این آفتاب تر نمی شود. باران از این باران تر نمی شود. درخت از این درخت تر نمی شود و این نارنگی روی میز _که برادرم می گوید گرامانتی ست_ از این نارنگی تر نمی شود.

و من تصمیم گرفته ام سعی کنم با وجود اینکه وقت پلک زدن ندارم و از تلاش مداوم و انتظار کشیدن در می روم، 200 روز یادداشت روزانه بنویسم.

راستی حالا که از درخت گفتم بیایید چند بیت شعر هم از محمدجواد آسمان بخوانیم:


اگر بارانی از آن دست های نرم می بارید

اگر یک بار حل می شد صدایت در صدای من


اگر یک چشم، تنها تندر یک چشم سر می زد

اگر سیلی فرو می ریخت دریا را به پای من


درختی می شدم این بار تا هر ناخن دستم

کمی از آبی چشم تو بردارد برای من...



۶
۱
نجمه سادات سیدی
نجمه سادات سیدی
ادبیات دوست / کمی تا قسمتی شاعر / کارشناس مامایی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید