درود بر جهان من و تو ... که امروز کوچک تر از همیشه رخ می نماید و بر نقاب های ما تیغ تیز ناتوانی میکشد ...
حالا بیشتر از همیشه مفهوم ویرگول را میفهمم ، درک میکنم و درد میکشم...
خُب سخت است ، اگر تجربه کرده باشی اَش ،،، در میان کسانی متنی بخوانی و قِسمی از حواست بر درنگ "،" جمع نگردیده باشد ، بسیار پیش میاید که جَستَن از ویرگولی ، نا خودآگاه ، حق مطلب ضایع میکند و هیچ ...
امروز کرونا مکث ای است که اگر اَدایش نکنیم ، سخت جان مطلب را می کُشد ، مکث ی به مثابه، درنگ دوران یادگیری "،" ، و باز میرسم به درکی عمیق تر ...
در این دوران همه گیری ، درنگ ، چون نصیحتی تلخ ، اما کارا به درد میرسد و هزاران فریاد را توانا تر می نمایاند...
ویرگول...