در عصر حاضر، انزوای اقتصادی و تکنولوژیک برای هیچ کشوری امکانپذیر نیست. منابع اقتصادی، فناوری و سطح رفاه جوامع در گرو شبکهای درهمتنیده از تبادلات بینالمللی کالا، خدمات، سرمایه و دانش است. در این میان، جمهوری اسلامی ایران با درک ضرورت عبور از اقتصاد تکمحصولی و مبتنی بر منابع خام، راهبرد توسعه صادرات محصولات دانشبنیان را در دستور کار قرار داد، و یکی از درخشانترین و موثرترین ابتکارات در این مسیر، تاسیس «خانههای نوآوری و فناوری ایران» (iHiT) در کشورهای هدف بود؛ پروژهای که با رویکردی تحولآفرین در معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری پایهگذاری شد و توانست ادبیات جدیدی تحت عنوان «دیپلماسی فناوری» را در عرصه سیاست خارجی و تجارت بینالملل کشور نهادینه سازد.

تغییر پارادایم: رویکرد تحولآفرین معاونت علمی و فناوری
عملکرد معاونت علمی و فناوری در دوران مدیریت دکتر ستاری، نشاندهنده یک تغییر استراتژیک از تصدیگری دولتی به تسهیلگری برای بخش خصوصی بود. در این دوره، معاونت علمی با درک این واقعیت که «اقتصاد و صادرات کار دولت نیست، بلکه رسالت بخش خصوصی است»، تمام توان خود را بر ایجاد زیرساختهای فیزیکی و حقوقی متمرکز کرد تا شرکتهای دانشبنیان بتوانند بدون درگیری با بروکراسیهای مرسوم، در بازارهای جهانی حضور یابند.
یکی از دستاوردهای برجسته این رویکرد، تغییر بنیادین در نحوه سازماندهی هیئتهای تجاری و سفرهای خارجی بود. اعزام هیئتهای ۵۰ تا ۶۰ نفره از مدیران شرکتهای فناور به همراه مقامات عالیرتبه، نه به صورت نمایشی و برنامه ریزی نشده، بلکه با برنامهریزیهای دقیق دوماهه انجام میپذیرفت. پیش از هر سفر، کتابچههای تخصصی (B2B Matchmaking) تدوین میشد تا مشخص گردد هر شرکت ایرانی دقیقا با کدام شریک تجاری خارجی، در چه زمینهای (صادرات، واردات یا انتقال تکنولوژی) و با چه اهدافی مذاکره خواهد کرد. این عملکرد ساختاریافته، نگاه سفرای ایران در کشورهای مقصد را نیز دگرگون ساخت؛ به نحوی که محوریت جلسات سفارتخانهها از مناسبات صرفا سیاسی، به توسعه روابط اقتصادی و فناوری تغییر یافت.

آفریقا و کنیا؛ نقطه عزیمت و هاب استراتژیک تجارت دانشبنیان
با وجود اولویتبخشی به کشورهای همسایه، قاره آفریقا به عنوان یک بازار بکر و با ظرفیتهای عظیم صادراتی همواره مورد غفلت واقع شده بود. جمهوری اسلامی ایران با ۴۷ کشور از ۵۴ کشور آفریقایی روابط سیاسی دارد، اما همواره سهم تجارت متقابل با این قاره نیازمند یک محرک قدرتمند بوده است. شرق آفریقا، به عنوان نزدیکترین منطقه جغرافیایی این قاره به ایران، دارای یک بلوک اقتصادی مهم شامل ۶ کشور (کنیا، کنگو، اوگاندا، رواندا، تانزانیا و سودان) است که دروازه ورود به بازار توسعهیافتهتری محسوب میشود.
در همین راستا، با توافق راهبردی میان وزارت امور خارجه و معاونت علمی و فناوری، ساختمان قدیمی سفارت ایران در نایروبی (پایتخت کنیا) به عنوان پایگاه عملیاتی انتخاب شد. عملیات بازسازی و تغییر کاربری این فضا به «مرکز نوآوری و تجاری محصولات دانشبنیان» در اواخر سال ۱۳۹۸ آغاز گردید. فاز نخست این پروژه در بهمنماه ۱۳۹۹ با حضور هیئتی متشکل از مدیران ارشد معاونت علمی، صندوق توسعه صادرات و ۴۰ شرکت توانمند ایرانی افتتاح شد و فاز دوم آن (شامل احداث ساختمان شیشهای و فضاهای توسعهیافته) در اردیبهشت ۱۴۰۰ به بهرهبرداری کامل رسید.

اهداف کلان و چشمانداز استراتژیک خانههای نوآوری
توسعه خانههای نوآوری و فناوری در نقاط مختلف جهان، بر اساس یک نقشه راه و اهداف استراتژیک دهگانه بنا شده است:
۱. تثبیت حضور قدرتمند و پایدار شرکتهای دانشبنیان ایرانی در بازارهای هدف (به ویژه شرق آفریقا).
۲. حمایت همهجانبه از استارتاپهای ایرانی برای ورود به عرصه بینالملل.
۳. میزبانی از شرکتها و استارتاپهای بومی کشورهای هدف جهت انتقال تجربه و شبکهسازی.
۴. سازماندهی و هماهنگی رویدادهای مشترک علمی و تجاری میان دو کشور.
۵. برگزاری نمایشگاههای تخصصی بینالمللی.
۶. بهرهگیری از ظرفیت نخبگان و ایرانیان مقیم خارج از کشور.
۷. سرمایهگذاری هدفمند بر روی استارتاپهای دارای پتانسیل صادراتی.
۸. ارائه خدمات مشاوره و منتورینگ به اکوسیستم نوآوری مشترک.
۹. ارائه خدمات تخصصی بازاریابی و بازرگانی.
۱۰. تسهیل حداکثری فرآیند صادرات محصولات با استفاده از ظرفیتهای محلی و دولتی.
زیرساختها و بسته جامع خدمات توسعه صادرات در iHiT
خانههای نوآوری برای تحقق اهداف فوق، سبد کاملی از خدمات تجاری و پشتیبانی را به شرکتها ارائه میدهند که ریسک ورود به بازارهای خارجی را به حداقل میرساند:
۱. فضاهای کار اشتراکی و اختصاصی: تامین دفاتر کار مجهز و حرفهای در بهترین نقاط تجاری کشورهای هدف، امکان شبکهسازی با اکوسیستم محلی را برای شرکتهای ایرانی فراهم میکند.
۲. تسهیل منابع انسانی: همراهی در تمامی مراحل فراخوان، ارزیابی، جذب و نظارت بر عملکرد نیروهای متخصص بومی برای نمایندگیهای شرکتهای ایرانی در کشور مقصد.
۳. بازاریابی، فروش و تعاملات مالی: این بخش با حمایتهای نهادهایی چون صندوق نوآوری و شکوفایی، طیف وسیعی از خدمات از جمله مطالعه دقیق بازار هدف، استقرار محصولات در شورومهای دائمی، دعوت از هیئتهای تجاری برای بازدید، یافتن شرکای استراتژیک (حداقل سه خریدار بالقوه)، تبلیغات بومی در شبکههای اجتماعی، مذاکره و تنظیم قراردادهای بینالمللی، مدیریت ارتباط با مشتریان محلی و ارائه راهکارهای ایمن برای تبادلات ارزی و مالی را در بر میگیرد.
۴. مشاورههای حقوقی و لجستیکی: عبور از موانع قانونی کشورهای خارجی نیازمند تخصص است. iHiT خدماتی نظیر ثبت شرکت قانونی، اخذ انواع ویزای کاری، افتتاح حساب بانکی شرکتی، مشاورههای پیچیده حملونقل و ترخیص کالا، انبارداری استاندارد محصولات و راهنمایی جهت اخذ تاییدیهها و استانداردهای ملی کشورهای هدف را ارائه میدهد.
۵. مدیریت هیئتهای تجاری و جلسات B2B: سازماندهی اعزام و پذیرش هیئتهای تجاری دوطرفه. به عنوان نمونه، ثمره اعزام هیئتهای متقابل میان ایران و کنیا، عقد قراردادهای موفق صادرات تجهیزات پیچیده پزشکی به آفریقا بوده است. این برنامهها شامل بازدید از شهرکهای صنعتی، نشست با اتاقهای بازرگانی و جلسات رودررو با تجار بومی است.
جمعبندی
خانههای نوآوری و فناوری ایران (iHiT)، نماد گذار موفق از دیپلماسی سنتی به دیپلماسی عملگرایانه فناوری هستند. عملکرد درخشان معاونت علمی و فناوری در پایهگذاری این مراکز نشان داد که تخصیص هوشمندانه زیرساختهای فیزیکی مازاد دولت در خارج از کشور و واگذاری کامل مدیریت اقتصادی آن به بخش خصوصی، کارآمدترین روش برای ارزآوری و توسعه صادرات است. مدل موفق ihit درکنیا ثابت کرد که زبان تکنولوژی و نوآوری، برندهتر از هر ابزار سیاسی دیگری میتواند جایگاه استراتژیک و اقتصادی جمهوری اسلامی ایران را در بازارهای بکر و نوظهور جهانی تثبیت نماید.