به گوشه ای از دیوار نگاه میکنم و نگاهم را به نقطه ای اتصال میدهم؛ خاطرات کمرنگی از بچگی ام؛ صحنه ای کمرنگ ولی تکراری ک هر زمان به آن دوران فکر میکنم فقط همان صحنه در ذهنم به تصویر کشیده میشود؛ خودم را نمیشناسم، چقدر زمان در گذرش عجول بود، کودکی ام همچون طفلی گمگشده در کویر؛ آرام و بی صدا گذشت و هرگز لذت دوران کودکی ام را در هیچ زمانی حس نکردم.