ویرگول
ورودثبت نام
زهرا
زهراگاهی نوشتن تنها راهیه که میتونم با احساساتم صادق باشم و بفهمم چه حسی دارم
زهرا
زهرا
خواندن ۱ دقیقه·۳ سال پیش

لطفا بخون

آیا شما هم وقتی نوشته های من رو میخونید این طور برداشت میکنید که من انسان افسرده ای هستم؟

در جواب باید بگم، من وقتی غمگین و خشمگین هستم نیاز بیشتری به نوشتن پیدا میکنم و هنگام خوشحالی یا آرامش نسبی، چندان ارتباطی با نوشتن برقرار نمیکنم.

به پسری در اینستاگرام علاقمند شدم. بسیار زیبا و خوش هیکل با موقعیت اجتماعی خوب. پسری که هرگز هرگز قرار نیست نه دوست پسرم بشه نه با من ازدواج کنه.

یک هدف مهم در زندگی دارم که باید برای به دست آوردنش تلاش کنم. گاهی بسیار خسته و کند پیش میرم، گاهی با سرعت مناسب و گاهی هم به نظر میاد مسیر رو اشتباه طی میکنم.

هر روز صبح که بیدار میشم، اولین کسی که کنار خودم میبینم، تنهاییه

تنهایی نه میتونه در آغوشم بگیره و نه میتونه حرف های محبت آمیز بزنه.

بخشی از وجودم مدت هاست که گم شده و تنهایی، این موجود بی رحم، جاش رو پر کرده.

این بخش از وجودم کی گم شد؟

چقدر زمان هایی که هنوز بود و گم نشده بود، احساس خوبی داشتم.

در یک دنیای خیالی، پسر عضلانی زیبا، این بخش گم شده رو پیدا میکنه و من دوباره احساس کامل شدن رو تجربه خواهم کرد.

در دنیای واقعی، واقعیت به من سیلی میزنه و من با تنهایی، این همدم همیشگی، رو به رو می شوم.

.

.

.

باید برای هدفم تلاش کنم.








تنهاییاینستاگرام
۲
۰
زهرا
زهرا
گاهی نوشتن تنها راهیه که میتونم با احساساتم صادق باشم و بفهمم چه حسی دارم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید