ویرگول
ورودثبت نام
مهردادمیخبر
مهردادمیخبر
مهردادمیخبر
مهردادمیخبر
خواندن ۲ دقیقه·۲ ماه پیش

نوزادی در نایلون(داستان کوتاه)

نوزادی در نایلون

نوشته مهرداد میخبر

‍ 🔲 تا آنجا که حافظه ام یاری میکند این اولین مواجهه من با مقوله مرگ بوده است.گمان میکنم حدود ۵ سال داشتم ،کوچکترین عمه ام یک جاری داشت که ساکن شهرستان کرندغرب بودند و گویا برای زایمان به قصرشیرین آورده بودندش که متاسفانه نوزادش مرده بدنیا می آید.
زن همراه با شوهرش و عمه ام منقلب و گریان در آستانه در اتاق ایستاده بودو یک نایلون در دست داشت. زن بینوا اختیارِ بدن مرتعشش را از کف داده بودو بخصوص دستانش آشکارا میلرزیدند .ابتدا تصور کردم عروسکی در آن نایلون گذاشته اند ولی حالِ نزار او ،ضجه های جانکاهش و فریادهائی که  میزد به من فهماندآنچه دارد به ما نشان میدهدو همدردی میطلبد نوزادیست که پیش از تولد، به دلایلی جان داده است.
جزئیاتِ بعدی که اصلاً یادم نیست ولی دقایقی بعد نایلون حاویِ نوزاد در دستان من و دو خواهرانم بود. نمیدانمِ آن مادرِ داغدار و همراهانش رفته بودند یا نه ولی میدانم که وظیفه دفن کردن آن گل پرپر شده بر عهده ماسه نفرگذاشته شده بود.
خانه ما در اصل خانه پدری و موروثیِ خانواده بود که ماو یکی از عمه هایم در آن زندگی میکردیم .آن خانه بزرگ کنار رودخانه ای بنا شده بودکه از وسط شهر میگذشت. حیاطِ خانه یک درِ پشتی داشت که بسمت درختزاری باز میشد و در فاصله ای حدوداً بیست سی متری رودخانه الوند جریانی خروشان داشت. در حالیکه همراه با خواهرانم زیر یک درخت تنومند چاله ای میکندیم، همزمان من به جنینِ داخل نایلون نگاه میکردم. او نارس نبود بلکه یک آدمِ کامل بود با دست و پا و انگشتهای قشنگ و هیکلی به اندازه یک عروسک متوسط . پوستی سفید و رنگ پریده داشت باچشمانی درشت و بسته و دماغ و دهنی که کامل و زیبا بودند. بند نافش کنار بدنش آویزان بود.
هنگامی که چاله طبق سفارش بزرگترها به اندازه کافی گود شد نوزاد را با همان نایلونش توی چاله گذاشتیم و خاکها را رویش ریختیم و ....تمام.

🔹این قضیه آنزمان برای من یک سرگرمی بچگانه بود و یک ابراز وجود و اثبات لیاقت در برابر بزرگترها برایِ انجام کاری مهم نه لزوماً اتفاقی عمیق که باید به آن بصورتی جدی اندیشید. کودک داخل نایلن برایم بیشتر یک عروسک بود تا انسانی مانندِ خودم که حالا مرده باشد.
مقوله مرگ برای یک کودکِ ۵ ساله قابل درک نیست چون او به اکثر رویدادها بعنوان یک بازیِ بچگانه نگاه میکند و من هم در آن دوران از این ویژگی مستثناء نبودم.
آنروز همراه باخواهرهایم بارها به محل دفن سرزدیم تا مطمئن شویم حیوانی نوزادرا بیرون نکشیده باشد.روز بعد به پیشنهاد یکی از بزرگترهاتخته سنگ تقریباً بزرگ و سنگینی روی آن قبر کوچک گذاشتیم و  بتدریج موضوع از یادها رفت ولی تصاویر آن روز تهِ ذهن من تا همین حالا بشکلی پررنگ باقی مانده است و بعنوان اولین مواجهه ام با مرگ بیشتربه یک کودکانه فانتزی شبیه است تا تقابلی جدی و غم انگیز

خانه پدری
۰
۰
مهردادمیخبر
مهردادمیخبر
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید