تب(شعر)

‍ ‍(انتشار این اثر در فضای مجازی با ذکر نام شاعر بلامانع میباشد ولی هر گونه استفاده دیگر بدون اجازه صاحب اثر ممنوع است)

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ( تب )

شاعری پیر میگذشت ازپل

ناگهان در انتها لحظه ای ایستاد.

قرص چهره پرنور.سروقامت رعنا

گشت زِمزمه هایِ مگویِ عمرِ او فریاد:

هان! ای سنگین خفتگانِ تب زده و بیمار

به خودتان کمک کنید،غفلت نورزید،زنهار!

برون فِکنیدخورشیدتان زدرون

که لبریزیدوسرشارازپرتوانوار.

آفتابید،اما فرورفته درخویشتن

بتابید بی ادعاوبی قرار.

نکِشید دربندِ خِسَت،گرمیِ کائنات

تا که بیمار نمانیدونباشید تب آلوده و زار.

مرحمت فرمائید عشق بر دیگران

ای سنگین خفتگانِ تب زده وبیمار

به خودتان کمک کنید،غفلت نورزید،زنهار!

           

...شاعرپیربگذشت از پل

ماندپژواک فریادش در تکرار

سنگین خفتگان اما،همچنان بیمار

دریغا...بانگ فریاداو نکردشان بیدار!

     مهرداد میخبر(بهمن۱۴۰۲)