صدای نم نم باران به گوش میرسید
خسته بودم و کلافه
به سمت پنجره رفتم
چشمم به دوچرخه ی رها شده وسط حیاط افتاد
کش سبز را از دور مچم جدا کردم
موهای بلند بهم ریخته ام را جمع کردم
بارانی سبزتیره ام را برداشتم
به سمت حیاط رفتم
دوچرخه را برداشتم
نفس عمیقی کشیدم و سوار دوچرخه شدم
شروع به رکاب زدن کردم
باران به صورتم میخورد
صورتم خیس بود
نمیدانم اشک هایم صورتم را خیس کرده بود
یا باران...
باران تندتر از قبل می‌بارید
هر لحظه به سرعت رکاب زدنم اضافه میشد
صدای هقم هقم با صدای باران ترکیب شده بود
گم شده بودم
مثل همیشه...
فقط مکانش فرق داشت
در خودم
در باران
در صدای خنده...
_خورشید_
